data aktualizacji 23 styczeń 2017r.

 

Zamieszczony poniżej List Otwarty Zygmunta Marka Miszczaka – Prezesa Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY – zawiera odpowiedź udzieloną prof. Piotrowi Nowakowi w związku z zamieszczonym przezeń pod adresem http://www.rp.pl/Plus-Minus/301059956-Czy-ludzie-niezrownowazeni-psychicznie-powinni-byc-przyjmowani-na-uczelnie-wyzsze.html#ap-1 artykułem pt. „Czy ludzie niezrównoważeni psychicznie powinni być przyjmowani na uczelnie wyższe”.

 

 

 

Zygmunt Marek Miszczak                                                                                                                                           Lublin, dn. 18. I. 2017 r.

Prezes Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY

 

Sz. P. prof. Piotr Nowak!

LIST OTWARTY

 

                Jako Prezes reprezentującego osoby po przebytym kryzysie psychicznym Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY pragnę odnieść się do treści zawartych w opublikowanym na stronie http://www.rp.pl/Plus-Minus/301059956-Czy-ludzie-niezrownowazeni-psychicznie-powinni-byc-przyjmowani-na-uczelnie-wyzsze.html#ap-1  artykule Pana autorstwa. W tekście zatytułowanym „Czy ludzie niezrównoważeni psychicznie powinni być przyjmowani na uczelnie wyższe” opowiada się Pan „za potrzebą ograniczonej [ich] dyskryminacji”. Argument na rzecz ograniczonej dyskryminacji osób chorujących psychicznie czerpie Pan z zasłyszanego od zaprzyjaźnionego profesora przykładu dysfunkcyjnie zachowującego się pacjenta psychiatrycznego.

                Na początek – w celu oddalenia ewentualnych nieporozumień – pragnę zaznaczyć, iż moją jako osoby chorującej psychicznie intencją, uprawnieniem i potrzebą jest domaganie się wyrównania szans osób po kryzysie psychicznym w toku ewentualnie przez nie podejmowanych studiów wyższych. Choroba psychiczna – tak, jak każda inna przyczyna niepełnosprawności – stawiać bowiem może przed studentem odwracalne przeszkody w kontynuowaniu toku studiów. Intencją moją nie jest natomiast domaganie się nieuzasadnionych przywilejów dla tej kategorii studentów – zwłaszcza w sytuacji, gdy dotykający jej przedstawicieli kryzys uniemożliwia im efektywne studiowanie. Intencją taką nie jest również popieranie ideologizacji przysługujących osobom chorującym psychicznie uprawnień w duchu poprawności politycznej.

                Wypowiedź Pańska daleko wykracza jednak poza krytykę ideologizacji praw osób chorujących, bowiem stawia Pan postulat ograniczonej dyskryminacji tych osób. Piszący te słowa jest osobą niepełnosprawną psychicznie  w stopniu umiarkowanym, która egzamin na studia wyższe zdawała na przepustce ze szpitala psychiatrycznego. Studia te ukończyłem z powodzeniem na takich samych zasadach, jak pozostali studenci. Moim doświadczeniem jest, iż osoba chorująca psychicznie może z pozytywnym skutkiem ukończyć studia wyższe, osiągając w wybranych zakresach rezultaty nie tylko znacznie przewyższające wymagane minimum, ale wykraczające ponad przeciętnie stawiane studentom wymogi. Zawarta w Pańskim artykule supozycja o niezdolności osób chorujących psychicznie do sprostania niezbędnym wymogom dyscypliny jest w sposób oczywisty dla tych osób krzywdząca. Z owej błędnie rozpoznanej rzeczywistości wywodzi Pan postulat delegitymizacji praw osób chorujących do studiowania, a zatem także do równouprawnienia, do podejmowania odpowiadającej indywidualnym zdolnościom i predyspozycjom pracy zawodowej, do godnego poziomu życia.

                Biorąc pod uwagę rozmiar zagrożeń, jakie dla perspektywy poszanowania praw człowieka rodzi prezentowanie podobnego poglądu, nie trudno jest mi uznać go za przejaw niczym nie uzasadnionych uprzedzeń i przesądów.

                Ze zdumieniem konstatuję fakt używania przez Pana (profesora uczelni wyższej) w stosunku do zmagających się z kryzysem osób takich określeń, jak „wariat”, „szaleniec”, „osoba obłąkana”. Panie profesorze! Używanie inwektyw nie wzmacnia wątpliwej argumentacji na rzecz ograniczania praw jakiejkolwiek kategorii osób, jakkolwiek rodzić może – tak u zdrowych, jak chorujących członków społeczeństwa – odczucia i reakcje negatywne. Chciałbym wierzyć, iż intencją Pańską nie było spotęgowanie izolacji tych osób w społeczeństwie, czy generowanie przynoszącej cierpienie frustracji, nawet jeśli zamiarem Pana jest „trzymanie się z daleka” od osób „niezrównoważonych”.

                Na zakończenie pragnąłbym wyrazić tak w stosunku do Pana, jak wszystkich przedstawicieli świata akademickiego gorące życzenie pełnej otwartości na pozytywne doświadczenie, jakim może stać się wnoszenie wkładu osób niepełnosprawnych psychicznie w dobro wspólne Ich uczelni.

Z poważaniem

 

Zygmunt Marek Miszczak

Prezes Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY

data aktualizacji 20 listopad 2016r.

 

Szanowni Państwo

 

Umieszczamy informację dotyczącą międzynarodowego projektu PATHWAYS realizowanego m.in. przez Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum, którego polskim koordynatorem jest prof. dr hab. Beata Tobiasz-Adamczyk. Projekt dotyczy integracji i reintegracji osób z niepełnosprawnością i chorobami przewlekłymi, w tym w szczególności z chorobą niedokrwienną serca, bólami szyi i kręgosłupa, POCHP, cukrzycą, depresją i migrenami, z rynkiem pracy.

Aktualnie w  ramach projektu prowadzimy internetowe badanie sondażowe. Pragniemy prosić Państwa, jako organizację pozarządową wspierającą osoby z chorobami przewlekłymi, o zaproszenie członków Państwa organizacji do wypełnienia przygotowanego przez nas kwestionariusza ankiety i rozpowszechnienie linka do ankiety poprzez:

 

1.       Wysłanie maila do członków Państwa organizacji z linkiem do badania PATHWAYS

I/LUB

2.    Opublikowanie linka do badania na Państwa stronie internetowej z prośbą do członków o odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu

 

Zapewniamy anonimowość uczestników badania.

 

W załączniku przesyłam zaproszenie do wzięcia udziału w badaniu oraz szczegółowe informacje od Koordynatorki projektu dr Mathildy Leonardi, a poniżej przesyłam link do ankiety:

https://goo.gl/forms/HR0MwXgImws31YRQ2

W celu zdobycia dodatkowych Informacji możliwy również kontakt mailowy (aleksandra.pilat@uj.edu.pl) lub/i telefoniczny pod numerem: 12 423 10 03 wew. 15 . Informacji udzielają: dr Barbara Woźniak, mgr Aleksandra Piłat oraz mgr Monika Brzyska.

 

Z wyrazami szacunku,

Aleksandra Piłat

Zaproszenie w załączniku

aktualizacja 06 czerwiec 2016 r.


Informujemy, że w ramach działalności Stowarzyszenie "Otwórzcie Drzwi" będzie prowadzona Grupa Wsparcia działającej w terminie od 1 czerwca 2016 do 30 listopada 2016 w związku z realizacją projektu: „Grupa Wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi” dotowanego przez Gminę Miejską Kraków.Zapraszamy zainresowane osoby chorujące psychicznie do wypełnienia Kwestionariusza zgłoszeniowego i odesłania go na adres: stotworzciedrzwi@wp.pl

 

załącznik

aktualizacja 30 maj 2016 r.


Przy ul. Olszańskiej 5 w Krakowie miało miejsce uroczyste otwarcie Środowiskowego Centrum Zdrowia Psychicznego im. Prof. Antoniego Kępińskiego  

 

https://www.cm-uj.krakow.pl/index.php/cm/wydarzenie/1626

aktualizacja 17 grudnia 2015 r.


https://gallery.mailchimp.com/6f9c3e01d24c8445ba31e2e72/images/c76d3cd7-7afe-4bb5-b1f9-ed62a2cc3643.png

 

 

 

 

 

 

 

 

Podsumowanie Forum Liderów ochrony Zdrowia i Polityki społecznej

„Deinstytucjonalizacja szansą na dobrą zmianę” PDF

Warszawa, 24-25.11.29015

aktualizacja 1 grudnia 2015 r.

 

8 październik Basia Banaś oraz doc.n.m. Andrzej Cechnicki jadą na konferencję do Katowic na Dni Solidarności z Osobami Chorującymi Psychicznie. Będą również Ola Kożuszek i Lila Borycka (obie z Wrocławia)

15 październik studenci medycyny Basia Banaś i Dorota Dużyk-Wypich u doc.n.m. Andrzeja Cechnickiego. 20 październik studenci medycyny Basia Banaś i Dorota Dużyk-Wypich u doc.n.m. Andrzeja Cechnickiego.

10 i 17 listopada w Cogito szkolenie CMUJ studenci medycyny z doc. dr hab. Andrzejem Cechnickim. Szkolili Dorota Dużyk-Wypich, Barbara Banaś, Elżbieta Leśniak.

12 listopada Nowy Targ Wyższa Szkoła Pielęgniarstwa. Byli tam Dorota Dużyk-Wypich, Andrzej Bienias.

19 Listopada Sikorskiego 8/3 Fizjoterapia z Wydziału Nauk o Zdrowiu doc. dr hab. Andrzej Cechnicki, szkoli Elżbieta Leśniak.

24-25 listopada Wyjazd do Warszawy na konferencję pt. Deinstytucjonalizacja - Szansą na dobrą zmianę. Jadą Anna Liberadzka, Barbara Banaś. 25 listopada prof. Jacek Wciórka przeprowadzi wywiad z osobami po kryzysie.

6 grudnia (niedziela) Barbara Banaś, Dorota Dużyk-Wypich i Ola Kożuszek będą miały spotkanie z Tygodnikiem Powszechnym pt. „Powrót do zdrowia psychicznego – od pacjenta do osoby” w Herbewie godz. 18:00.

 

 

aktualizacja 10 września 2015 r.


Basia Banaś jedzie  na posiedzenia Komisji Zdrowia w Warszawie z Agnieszką Lewonowską
Śląskie Forum Psychiatrii Środowiskowej 8 październik Katowice – wystąpienie Basi Banaś, rezerwowo pojedzie Anna Liberadzka

PNTZP 24-27 wrzesień Gdańsk, temat: Odwaga solidarności – wyzwania i szanse współczesnej psychiatrii, pojedzie Basia Banaś

data aktualizacji 20 kwietnia 2015r.

 

W dniu 15 kwietnia uczestniczyłem razem z Jackiem i Agnieszką w spotkaniu w Instytucie Psychologii przy ulicy Ingardena 6 w Krakowie.Było to spotkanie z cyklu "Porozmawiajmy o chorobie psychicznej" podczas którego opowiadaliśmy obecnym na sali studentom psychologii o obecności lęku i agresji w naszych przeżyciach w trakcie choroby oraz w czasie remisji.

Spotkanie rozpoczęło się od krótkiego przedstawienia naszej trójki przez dwóch opiekunów grupy studentów. Po tym wstępie panowie ci zadawali nam różne pytania, na które staraliśmy się odpowiedziedź oraz czuwali nad sprawnym przebiegiem całego spotkania.

Myślę, że zarówno ja, jak i Jacek i Agnieszka mieli dużo ciekawego do powiedzenia i co najważniejsze wynikało to z naszych własnych przemyśleń i obserwacji dotychczasowego życia z chorobą psychiczną.

W naszych wspólnych doświadczeniach w przeżywaniu lęku wspólna była duża samoświadomość oraz co podkreślaiśmy, że aby znacznie zredukować lęk potrzebne jest jakieś konkretne działanie w kierunku odwrócenia uwagi od choroby. Dla nie niektórych z nas zredukowany przez szczerą rozmowę z kimś bliskim i zaufanym. Ja wspomniałem, że lęk zredukował się  u mnie dzięki temu, że mimo złego samopoczucia nie uciekałem przed trudnymi sytuacjami społecznymi, ale próbowałem stawić im czoło.

Opowaidaliśmy tez o naszym doświadczeniach w przeżytwaniu pojawiającej się agresji. Może to być agresja do samego siebie, innych osób a nawet Boga.

Bardzo ciekawa była wypowiedź Agnieszki, która mówiła o agresji jako reakcji na skrzywdzenie przez jedną z bliskich osób.

Doszliśmy też we trójekę do konkluzji, że tłumienie złości do osób, które nas skrzywdziły może narastać długo i doprowadzić do wybuchów agresji.

Studenci obecni na sali byli pod dużym wrażeniem naszych wypowiedzi. Myślę, że mogli dużo wynieść z tego półtoragodzinnego spotkania i mieć materiał do własnych przemyśleń.

Andrzej Bienias

data aktualizacji 1 październik 2012 r

 

plakat_dzien_solidarnosci_2012_kopia.jpg


pełny obraz w PDF

STRONY  1 [2] 3 4 5 6 7 8